سرپل ذهاب، 1386 فاطمه بايسته در منطقه كرند غرب بر اثر انفجاريك بمب خوشه اي عمل نكرده به جا مانده از جنگ عراق و ايران، يك چشمش نابينا شد، يك پايش آسيب ديد و يك دست او هم قطع شد.من براي عكاسي از يكي از دراويش به منزل او رفته بودم كه فاطمه به اتفاق دخترش هم در آنجا بود.آنها قصد داشتند به عروسي يكي از اقوامشان بروند. از او خواهش كردم تا اجازه دهد عكسي از او تهيه كنم. او پذيرفت.

بانه، 1380 علي پسر فائق فلاحي دو چشم آبي خيلي قشنگ داشت.من زماني كه مي خواستم دوربين را آماده عكاسي از فائق كنم، علي با حركات شيطنت آميز، صورتش را به لنز دوربينم نزديك مي كرد.اين حركات او چند بار تكرار شد و سرانجام هم شد يك موضوع كه از آن عكس گرفتم. در چشمان زيباي علي يك نگراني ابها مآميز كودكانه اي وجود داشت. شايد آن حالت چشمان اوبه دليل وضعيت بد جسمي پدرش بود. فائق در زمان جنگ عراق و ايران با گاز هاي شيميايي مصدوم شده است.

چالوس، 1389 فردين محمدي سمت راست در پنج سالگي در حال بازي بود كه يك مين پيدا مي كند. مين در ميان دستان او منفجر شد. درآن حادثه يك چشم و دو دست فردين آسيب ديد. رزگار غلام ينفر سمت چپ در سن 9 سالگي با دوستانش به دشت مي رفت كه يك مين پيدا مي كند. يكي از دوستانش يك سنگ به طرف آن پرتاب مي كند، سنگ به مين اصابت مي كند و باعث انفجار مين مي شود. در اثر آن انفجار يك چشم و دو دست رزگار صدمه می يبيند.

هويزه، 1387 سعيد بوعذار درسال 1362 درمنطقه كرخه نور در استان خوزستان بر اثر حادثة انفجار مين هر دو چشمش نابينا شد. در اين حادثه يك دست او قطع شد و دست ديگرش آسيب شديد ديد.حسن پسر سعيد هميشه مراقب پدر است.

بستان، 1387 قادر بو عذار در اثر انفجار مين يك دست و دو چشمش را از دست داد. او اكنون ازدواج كرده و يك دختر دارد. قادر به لحاظ صدمات شديد جسمي توان فعاليت هاي اجتماعي را ندارد

سردشت، 1384 نوه هاي رحمان نصرتي، كه گازهاي شيميايي او را ن اتوان كرده است، به او كمك مي كنند تا بتواند دردهاي ناشي از مواد شيميايي را در روزهاي آخر عمر تحمل كند. رحمان يك سال بعد از اين كه من عكسش را گرفتم در سال 1385 از دنيا رفت.

سردشت، 1384 عده اي از مصدومان شيميايي مجبورند تا آخر عمر كپسول هاي حاوي اكسيژن را كه سنگين هم هستند با خود همراه داشته باشند. غنچه حسيني )راست(، قادر به حمل كپسول اكسيژن خود نيست، دختر جوان او كه هنوز ازدواج نكرده است او را در حمل كپسول ياري مي دهد. غنچه حسيني در بمباران شيميايي سال 66 مصدوم شد

سقز، 1384 عبدالواحد اسماعيل پور با خانواد هاش براي شركت در يك عروسي به روستاي قهرآباد از توابع بوكان در استان كردستان رفته بود. او به اتفاق دو پسر بچه ديگر مشغول بازي بود كه يك مين پيدا كرد. مين در دستان او منفجر شد.در اثر اين حادثه دو چشم او نا بينا شد و پزشكان ناچار شدند هر دو دست او را قطع كنند.عبدالواحد با وجود صدمات جسمي زياد مشغول به تحصيل است.

سقز، 138 بختيار عبدي هنگامي كه به خانه مادربزرگش در خارج از شهر م يرفت يك مين پيدا كرد. مين در ميان دستان او منفجر شد، صورت بختيار در اثر اين حادثه به شدت آسيب ديد، يك چشم او نيز نابينا شد و در اثرجراحات شديد هر دو دستش را در بيمارستان قطع كردند.